LAE-nieuws:
A-orkest met REL naar Innsbruck
Accordeonorkest REL (29 accordeonspelers + 1 slagwerker) - onder leiding van Tim Fletcher - heeft in Innsbruck 2010 gespeeld in de categorie Erwachsenen-Orchester Höchststufe.
Ook in 2004 en 2007 was REL in Innsbruck van de partij. RELlers vinden het geweldig om tussen de ‘wereldtop’ van accordeonorkesten te mogen optreden.
Rugkant van het REL-poloshirt.
Dit jaar speelden acht A-leden van het LAE mee in dit prachtige orkest: Sjoukje, Hiltje, Anneke, Veronica, Rita, Winny, Henk en Janna. En het was geweldig dat er wel zeven LAE-supporters mee gingen: Johan (Anneke), Roel (Veronica), Dick (Winny), Anita (Henk) en van het B-orkest Henk Jan, Etie en haar zus Mettje. Ook was het leuk dat we bemoedigende mailtjes en sms-jes ontvingen van Jolanda en Bien, die deze keer helaas niet van de partij waren.
Op hemelvaartsdag vertrokken we om 04.00 uur met 15 mensen met een bus uit Joure. Om 06.00 uur arriveerden we in Ede waar de rest van het gezelschap, nog eens 23 RELlers en aanhang met hun accordeons en slagwerk instapten. Na een voorspoedige reis kwamen we tegen de avond bij ons hotel in het centrum van Innsbruck aan, waar we alle instrumenten mee naar binnen hebben genomen. Vrijdagmiddag zou ons optreden zijn, dus laat hebben we het niet meer gemaakt. Dat was voor de meesten geen straf want als je al om 03.00 uur uit de veren bent gekomen wil je maar één ding: slapen.
Vrijdagochtend hebben we alle accordeons en slagwerk weer in de bus geladen om naar een Tiroler theater te gaan waar we een generale repetitie gingen houden. Deze repetitie ging erg goed.
Nadat we een lunch hadden verorberd onder het genot van harmonica-klanken van Henk Jan, gingen alle instrumenten weer in de bus en trokken we ten strijde naar de Kongresshal in Innsbruck waar het festival plaatsvond.
Daar was het een drukte van belang. Als je weet dat er ca. 150 orkesten en groepen meedoen die allemaal met bussen naar dit punt komen, kun je je er wel wat bij voorstellen.
Wederom moesten alle instrumenten etc. uit de bus en konden we ons achter de zaal Tirol - waar we moesten optreden - klaarmaken. Uiterlijk een uur voor ons optreden moesten we ons melden en dat lukte allemaal prima.
Toen het zover was hebben onze helpers snel de podiumopstelling klaargezet en meegeholpen om slagwerk (weer zeulen met de pauken) etc. goed neer te zetten.
Het applaus wordt in ontvangst genomen
En toen was het zo ver. Eerst werden de juryleden aan het publiek voorgesteld en daarna werden wij aangekondigd. Dit jaar hebben we twee werken ten gehore gebracht: Werziade IV van F. Dobler en Sinfonietta Dramatica S. Divjakovic. Omdat RELlers in het gehele land wonen (van Friesland tot Noord-Brabant) kon er maar weinig gezamenlijk worden geoefend. Werziade IV kon slechts vijf keer worden gerepeteerd. Het was daarom spannend om met Werziade IV te beginnen.
Het speelde anders dan anders (groot podium, ander geluid), maar achteraf was Tim toch best wel tevreden. Er zijn fouten gemaakt die we anders nooit maken, maar het was wel een muzikaal geheel.
Nadat we de accordeons etc. voor de zoveelste keer in de bus hadden geladen en met veel omwegen door het compleet opgebroken en bijna overal van eenrichtingsverkeerborden voorziene Innsbruck bij het hotel aankwamen, konden we al het spul weer uitladen.
De rest van de vrijdag en de gehele zaterdag waren nu vrij te besteden. Accordeonliefhebbers konden hun hart ophalen aan allerlei concerten, terrasjesliefhebbers moesten vanwege de voordurende (zachte) regen hun heil binnen zoeken en kunstliefhebbers konden ook hun slag slaan. Henk en Anita hebben zelfs een groot schilderij gescoord!
Zondag om 10.00 uur, nog één keer de boel in de bus laden en toen op naar de prijsuitreiking in de Olympiahall. We waren dit keer goed voorzien van oranje en van lawaai makende attributen, want dat wisten we nog van drie jaar geleden.
Alle orkesten doen hun uiterste best om boven de andere uit te komen. Het is daardoor een hels kabaal in de hal.
De jurybeoordelingen van alle categorieën worden voorgelezen, afgewisseld met muziek door een accordeonorkest. Onze categorie Erwachsenen-Orchester Höchststufe was als laatste aan de beurt. De jurybeoordeling van 35,2 punten (ausgezeichnet) voor het gehele concert was uiteindelijk verrassend hoog. Een medaille en oorkonde konden mee naar huis.
De medaille, hangt fier voor het raam van de bus
De start van de terugreis om 13.00 uur ging voorspoedig. Al snel konden we Innsbruck verlaten en zaten we op de snelweg. Echter dat bleek van korte duur. We kwamen tot stilstand (ruim drie uren) in een file die was veroorzaakt door een ongeluk. Dat is niet zo leuk als je nog zo’n lange reis voor de boeg hebt. Maar gelukkig bleef de stemming goed. Na vele stops om even te vertreden of wat te eten arriveerden we om 04.30 uur in Ede waar de eerste groep uit de bus kon. Om 06.30 uur bereikten we eindelijk Joure. We hadden toen dus 17,5 uur in de bus gebivakkeerd!
Mijn man Jan stond me in Joure op te wachten en zei dat het leek alsof er een groep zombies uit de bus strompelde. En de meesten moesten toen zelf nog een half uurtje achter het stuur! Gelukkig is iedereen goed thuis gekomen en naar verluidt hebben sommigen geslapen tot drie uur in de middag.
Waarschijnlijk hebben ze heerlijk gedroomd over prachtige accordeonmuziek aan de oevers van de Inn.
Janna van der Kamp